ลบความคิดเห็น
ตอนแรก ๆ ผมห่วงอาจาารย์แทบตาย
เล่นเดินขึ้นกะเสื้อยีนส์บาง ๆ แล้วก็รองเท้า ... พระเจ้าช่วยจอร์จ รองเท้ายางคีบ

ยิ่งสูงผมก็ยิ่งหวั่นใจ
เพราะผมเริ่มหอบแฮ่ก ๆ หายใจไม่ทัน ส่วนอาจารย์กลับเดินร้องเพลงสบายใจเฉิบ
ตกลงใครเป็นตัวถ่วงกันแน่หว่า ระหว่างผมกับอาจารย์ .... ยิ่งคิดยิ่งวัยรุ่นเซ็งครับ
โดย : ตะลอน


กรอกรหัส